دارم فک میکنم آیندگان ک میان سر قبر ما ، پیش خودشون فک میکنن ما چقدر شانس داشتیم که دو قرن رو دیدیم و  زندگی کردیم

نه داداچ قرن ۱۳۰۰ هیچ خبری نبود تو اگه خیلی حالیته ۱۴۰۰ رو بساز 

دمتم گرم 

اردیبهشت رازی را به من گفت که من با شما در میانش می گذارم ؛ اینکه هیچ زمستانی ابدی نیست همان گونه که هیچ شکوفه ای.اما هر شکوفه قبل از اینکه بمیرد، اول می رقصد بعد بر خاک می افتد.اردیبهشت به من گفت: تنها کسانی به بهشت می روند که آفریدن بهشت را در دنیا تمرین کنند.وگرنه با پیراهنی از آتش و غضب هرگز نمی توان به ملاقات فرشتگان رفت.با دامنی از هیزم خشم و خشونت هرگز کسی را به بهشت راه نخواهند داد.پس من به قدر عمر شکوفه ای شادمانم و به اندازه توان شکوفه ای در آفریدن بهشت می کوشم.